FOLLOW SOCIALS

  • Facebook
  • Twitter
  • Instagram
  • Frank Lloyd de la Cruz

The Silot

Literary Art ⬝ Frank Lloyd de la Cruz

Cover Art ⬝ Neo Bryce Largo


Naa toy usa ka artist nga gisilotan sa mga purple lofi gods nga pangitaon ang perfect stroke sa line sa cheek sa iyang ginadrawing nga portrait. pero wa kabalo ang artist ani. every time, mamali gyod siyag stroke, ang artist. every time, abi na niya mao na tong sakto nga line, pero kada stroke, feeling niya gapalayo sa essence ang iyang ginadrawing. sigi siyag erase. stroke na pod. erase. stroke na pod. erase. stroke na pod. pero mali GYOD. 



It's funny, ana siya sa kaugalingon, nga ang usa ka line, that country of a line para sa mga graphite people, that universe of a line para sa graphite molecules kay mali diay sa collective bigger picture. usa ka anomaly nga "dapat" ayuson sa usa ka being nga naka-judge nga "hmm, not quite."  not quite, internal balik-balik niya sa kaugalingon. dili gyod makuha ang precise line. balik na pod. usab na pod. pero wala. 


Mahunahunaan niya nga practice makes perfect pero every practice, one milyon steps ang tikang sa precise elusive line para ma-close na gyod ang nawng sa portrait. gina-joke na niya ang kaugalingon nga dili man tingali ni ang real world, kay nganong wala ga-work out ang maxim, nga murag eternity na man since niya gisugdan ang portrait. 




Makatawa siya gamay sa joke, kana ganeng joke nga naa lay minuscule jolt sa imong internal muscles. pero kabalo kang funny. kabalo kang joke. wala lang nimo gi-transform into laughter. nag-echo lang ang idea sa laughter sa imong mind. dili na nimo gusto ingnan imong facial, laryngeal muscles to produce a laugh, to ultimately release it sa universe. kay mahadlok ka sa thought nga walay makabalo nga happy ka. for that moment. kay unsay pulos sa happiness kung walay makabalo nga happy ka. kay wala may lain gud. ikaw ra man isa. sa universe. mag-drawing. for eternity. hala, eternity. nasulti niya sa kaugalingon. nitan-aw siya sa palibot. space. like outer space. naay mga distant light stuff nga gusto niya i-label as stars pero kabalo siya deep down, basin space rock lang gyod to nga padulong sa iya in due time. pero gi-dismiss lang niya ang thought. 



Gitan-aw niya ang floor. kini man ang floor sa kwarto, ang table, ang mga gamit. same room. naa ko sa akong kwarto, ingon niya sa kaugalingon. except walay walls. it feels very familiar yet very strange. ug ang portrait. kuha na unta kaayo niya ang gisundog nga dagway pero ang line sa cheek, ang contour di mao. iyang gitaraong. pero kada tarong niya, mali. practice makes perfect, ingon niya sa kaugalingon. pero para kang kinsa ning perfection nga akong gina-try og achieve? para unsa? para sa glory sa akong gina-drawing? eternity ba ang price sa single moment nga makita niya nga siya ang naa sa canvas? gahinan na ba ko niyag eternity in exchange sa very physical canvas nga nag-encapsulate sa akong eternity, sa akong being? naa ba koy being kung eternal ko? and who is this girl? wala siya kaila sa iyang ginadrawing. whoever you are, ingon niya sa kaugalingon, or sa drawing, mali nang contour sa imong left cheek. so nilingkod siya ug gitarong ang contour sa left cheek. looking for that perfect line, tira-tsamba lang nga ma-timing sa pulso ang left cheek ni unknown muse. 



Sa backdrop sa glitchy jazzy lofi music nga wala na siya nag-mind kung asa gikan, gipangita niya ang perfect line ang line nga wala lang gyod siya kabalo ordained na gyod nga dili GYOD maabot sa iyang gamay ug way hinungdang skill. forever niya ni masakpan nga thought pero dili niya i-entertain kay believer siya sa practice. larynxial? 


wala siya kabalo, sa pikas universe, naay usa ka babae, naa sa gawas sa entrance sa SPMC, naa lang siya sa gawas, nagtindog, didto sa may gate, sa may gate lang gyod, kadali, nagtrapo sa iyang singot, nanuroy man siyag maruya, naay siyay hemifacial hypoplasia. 



84 views

THE MIDDLE MAG PH

THE MIDDLE MAG PH

THE MIDDLE MAG PH